Repozytoria otwarte

Repozytoria otwarte to archiwa cyfrowe tworzone zazwyczaj przez instytucje naukowe. Materiały do nich gromadzi się na zasadzie autoarchiwizacji (ang. self-archiving), polegającej na deponowaniu dokumentu cyfrowego przez samego autora albo przy udziale pośrednika (np. bibliotekarza), nadającego metadane i odpowiedni format dokumentu (ang. mediated deposit).

Deponowanie prac przez autorów bądź właścicieli majątkowych praw autorskich oznacza jednocześnie zgodę na przechowywania i udostępnianie online materiałów przesłanych do repozytorium. Narzędziem sprawdzania polityki wydawców wobec praw autorskich i autoarchiwizacji w otwartych archiwach jest projekt SHERPA/ROMEO - dane o ponad 2168 wydawcach. 78% wydawców z listy zezwala na różnych warunkach na zamieszczanie artykułów (preprintów i/lub postprintów) w sieci.

Repozytoria przechowują dokumenty utworzone jako elektroniczne (ang. born digital), a wśród nich: cyfrowe artykuły z czasopism (nierecenzowane preprinty, jak i recenzowane postprinty), referaty i prezentacje z konferencji, raporty techniczne, prace magisterskie, rozprawy doktorskie i habilitacyjne, materiały szkoleniowe i inne. Formaty dokumentów to pliki tekstowe, graficzne, dźwiękowe, audiowizualne, itp.

Repozytoria dzieli się na:

Najbardziej znane repozytoria dziedzinowe:

Wykazy i wyszukiwarki repozytoriów:


aktualizacja: 16.11.2015
oprac. LDW